Οι Αστικές Στρατιωτικές Πύλες

Μετά την κατασκευή της οχύρωσης του 16ου αιώνα, η επικοινωνία της πόλης με την ύπαιθρο γινόταν από τρεις κύριες διόδους, υπό τη μορφή στοών, που διανοίχτηκαν στο λαιμό των προμαχώνων, κάτω από τις χαμηλές πλατείες, ώστε να προστατεύονται από τα πυροβόλα τους. Οι εσωτερικές (προς την πόλη) πύλες των στοών είχαν διαμορφωθεί ως επιβλητικές αναγεννησιακές προσόψεις, κοσμημένες με εμβλήματα, οικόσημα και ανάγλυφα αρχιτεκτονικά στοιχεία, ενώ οι εξωτερικές (προς την τάφρο) ήταν απλές τοξωτές θύρες που ανοίγονταν στο πάχος της λίθινης κεκλιμένης επένδυσης.

Η δίοδος που διασφάλιζε την επικοινωνία με τα ανατολικά κατασκευάστηκε στα 1565 από τον capitano generale Paolo Zorzi στο λαιμό του προμαχώνα Vitturi και ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Οδηγούσε από τη στάθμη της πλατείας του Άρεως (σημερινή πλατεία Ελευθερίας), όπου υπήρχε μια αναγεννησιακού τύπου πρόσοψη, στην ανατολική τάφρο. Η προς την πόλη πρόσοψη υπέστη φθορές από το σεισμό του 1856 και κατεδαφίστηκε το 1917.

Η δίοδος προς τα νότια διανοίχθηκε στο λαιμό του προμαχώνα Ιησού, επί της θητείας του γενικού προνοητή Zuanne Mocenigo (1587). Το προς την πόλη μέτωπό της διαμορφώθηκε ως περίτεχνη αναγεννησιακή πρόσοψη με πλούσιο θριγκό. Πάνω από τη θύρα της εξωτερικής όψης, προς την τάφρο υπάρχει ανάγλυφη πλάκα με φτερωτό λέοντα και οικόσημα κάτω από μετάλλιο με το γοτθικό σύμβολο του Ιησού (JHS).

Προς τα νοτιοδυτικά οδηγούσε η πύλη του προμαχώνα του Παντοκράτορα που κατασκευάστηκε στα χρόνια του δόγη Pietro Loredan σύμφωνα με το οικόσημο της εξωτερικής θύρας (1567-1570). Η πρόσοψή της, προς την πλευρά της πόλης, ήταν εξολοκλήρου επενδεδυμένη με λαξευτούς λιθόπλινθους. Οι ανάγλυφες πλάκες με τους λέοντες και τα μετάλλια με τον Παντοκράτορα στα δυο μέτωπα της πύλης, διατηρούνται ακέραια, με εξαίρεση τμήμα της πλάκας του λέοντα στο μέτωπο της πόλης.