Η Οχύρωση του 16ου αιώνα

Το επιβλητικότερο σύμβολο της μακραίωνης Βενετικής παρουσίας στο Χάνδακα είναι η μεγάλης κλίμακας οχύρωση που υψώνεται σχεδόν ακέραιη αγκαλιάζοντας την παλιά πόλη. Η απόφαση για την κατασκευή νέου περιβόλου ελήφθη το 1462. Ωστόσο τα επόμενα εκατό χρόνια αναλώθηκαν σε σχεδιασμούς σύμφωνα με τις επιταγές του νέου προμαχωνικού συστήματος οχυρώσεων και διαρκείς αναθεωρήσεις λόγω της αδυναμίας της Βενετίας να χρηματοδοτήσει συστηματικά το έργο. Η υλοποίηση του μεγαλεπήβολου προγράμματος, που εντατικοποιήθηκε από το 1562, γνώρισε πολυάριθμες περιπέτειες, απασχόλησε γενιές μηχανικών και αξιωματούχων, εκατοντάδες τεχνίτες και ατελείωτο αριθμό εργατικών χεριών, δέχτηκε επανειλημμένες τροποποιήσεις, διακόπηκε δεκάδες φορές λόγω έλλειψης χρηματοδότησης και ουσιαστικά δεν σταμάτησε να βελτιώνεται και να συμπληρώνεται παρά με την Άλωση του Χάνδακα από τους Οθωμανούς το 1669. Τα πολυάριθμα εμβλήματα της Βενετίας, τα οικόσημα αξιωματούχων και οι αναμνηστικές επιγραφές που εντοιχίστηκαν στα διάφορα τμήματά του κατά τη διάρκεια της κατασκευής αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα των διαδοχικών φάσεων οικοδόμησής του μαζί με την εκτεταμένη αλληλογραφία των Βενετικών Αρχείων.

Καίρια συμβολή στο σχεδιασμό του φρουρίου είχε ο μεγάλος Βερονέζος αρχιτέκτονας Michele Sanmicheli, αλλά εκείνος που ουσιαστικά έδωσε στον οχυρωματικό περίβολο την οριστική του μορφή ήταν ο προνοητής επί των οχυρώσεων και στη συνέχεια γενικός προνοητής Giulio Savorgnan, που ασχολήθηκε εντατικά με το έργο μεταξύ του 1562 και του 1566.