Χριστός του Κεφαλά

Ο Χριστός του Κεφαλά βρισκόταν στην συμβολή των οδών Περδικάρη, Κοραή και Μιλάτου υπαγόταν στην δικαιοδοσία του ναού της Αγίας Αικατερίνης των Σιναïτών. Η πρώτη αναφορά για τον ναό γίνεται σε ανέκδοτο έγγραφο των Κρατικών Αρχείων της Βενετίας του 1307. Πιθανότατα όμως υπήρχε από την β΄ βυζαντινή περίοδο. Κατά την διάρκεια της βενετοκρατίας υπήρξε έδρα της αδελφότητας των ναυτικών.

Στις αρχές του 17ου αιώνα έγιναν εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης και προσθήκη μαρμάρινου αναγεννησιακού θυρώματος με ανάγλυφο διάκοσμο του γλύπτη Θωμά Μπενέτου, στο εργαστήριο του οποίου αποδίδεται η κρήνη Morozini. Λίγο πριν την άλωση της Candia τα ιερά κειμήλια του ναού μεταφέρθηκαν στα Επτάνησα για να μην πέσουν στα χέρια των Οθωμανών. Σήμερα στον χώρο που καταλάμβανε ο ναός υπάρχει διατηρητέο κτίσμα που κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και οθωμανική κρήνη με θολωτή δεξαμενή (χαζινέ).

Κατά τις ανασκαφικές έρευνες που διενεργήθηκαν από την 13η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων στο διατηρητέο κτίσμα, εντοπίστηκαν τμήματα από τον ανατολικό και βόρειο τοίχο του ναού, κεραμική της βυζαντινής, ενετικής, οθωμανικής περιόδου και θραύσματα από τοιχογραφίες.