Η Δουκική Εκκλησία του Αγίου Μάρκου

Από τα τρία διαδοχικά κτήρια που στέγασαν την έδρα της λατινικής αρχιεπισκοπής, αφιερωμένα στον ιδρυτή της κρητικής εκκλησίας Απόστολο Τίτο, δεν σώθηκε κανένα. Το παλαιότερο κτίσμα είχε πιθανότατα οικοδομηθεί κατά τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο και διατηρήθηκε από τους Βενετούς με ελάχιστες παρεμβάσεις. Ανακατασκευάστηκε το 1446 και ανοικοδομήθηκε εκ νέου γύρω το 1550. Μετά την Άλωση της πόλης υπέστη μετατροπές προκειμένου να λειτουργήσει ως τέμενος αφιερωμένο στον Φαζίλ Αχμέτ Κιοπρουλή (Βεζίρ Τζαμί). Ερειπωμένο και εγκαταλελειμμένο ήδη το 1834, το αλλοιωμένο πια βενετσιάνικο κτίσμα κατεδαφίστηκε πλήρως και στη θέση του κατασκευάστηκε, με οικοδομικό υλικό από τα ερείπια του σεισμού του 1856, ένα νέο τέμενος εκλεκτικιστικού ύφους, σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Αθανάσιου Μούση, λαμβάνοντας το όνομα Γενί Βεζίρ Τζαμί (1871). Το 1925 αποδόθηκε στη χριστιανική λατρεία μετά τις σχετικές μετατροπές.