Ελληνιστική οχύρωση

Στη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας στο Μπεντενάκι, ήρθε στο φως ένας τετράγωνος πύργος της παλαιότερης οχυρωματικής ζώνης. Η κατώτερη κατασκευαστική του φάση αποτελείται από σειρές μεγάλων λαξευτών λιθόπλινθων, χωρίς συνδετικό κονίαμα (εν ξηρώ). Το ἔμπλεκτον σύστημα δόμησης επιτρέπει τη χρονολόγηση της φάσης αυτής στους ελληνιστικούς χρόνους. Η ελληνιστική οχύρωση από λαξευτούς λιθόπλινθους, η οποία διέτρεχε τη βάση μεταγενέστερης φάσης οχύρωσης, που σήμερα θεωρείται πρωτοβυζαντινή, έχει εντοπιστεί στη συμβολή των οδών Δαιδάλου και Βυζαντίου, στο ανατολικό άκρο της οδού Δαιδάλου, και στο ξενοδοχείο Αστόρια. Ως όριο για τη χρονολόγηση της οχύρωσης πρέπει να θεωρηθεί το υστεροκλασικό – πρώιμο ελληνιστικό στρώμα πάνω στο οποίο εδραζόταν το αρχαίο τείχος στην οδό Δαιδάλου.

Η ελληνιστική οχύρωση έφτανε ως το λιμάνι και πιθανότατα περιέκλειε το παράκτιο μέτωπο, συμπεριλαμβάνοντας το λιμένα και τους λιμενοβραχίονες. Με βάση τα στοιχεία αυτά, η οχυρωμένη ελληνιστική πόλη του Ηρακλείου θα είχε έκταση περίπου 270.000 τ.μ., δηλαδή το ένα τέταρτο της έκτασης της ελληνιστικής Κνωσού.