Ο κρητικός πόλεμος, όπως έμεινε στην ιστορία η πολυαίμακτη προσπάθεια των Οθωμανών να αποσπάσουν ολοκληρωτικά την Κρήτη από τους Βενετούς, ήταν από τα κρισιμότερα και το πλέον μακροχρόνιο από τα επεισόδια στο μέτωπο σύγκρουσης της δυτικής Ευρώπης με την οθωμανική αυτοκρατορία.

Λίγο πριν τα μέσα του 17^ου αιώνα, η Κρήτη ήταν πια η μοναδική κτήση  που κατείχε η Δύση στην ανατολική Μεσόγειο και ταυτόχρονα το μοναδικό εμπόδιο στην προσπάθεια των Οθωμανών να διασφαλίσουν την επικυριαρχία τους στους θαλάσσιους δρόμους.

Ο πόλεμος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πανευρωπαϊκός, καθώς στην τελευταία του φάση,ο πολιορκημένος από τους Οθωμανούς Χάνδακας αναδείχθηκε σε σύμβολο της άμυνας των ευρωπαϊκών λαών απέναντι στην επεκτατική ορμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το 1645 ο οθωμανικός στόλος κατέπλευσε στο λιμάνι της Σούδας και ο στρατός αποβιβάστηκε κοντά στα Χανιά χωρίς να συναντήσει σοβαρή αντίσταση. Έναν χρόνο αργότερα έπεσε το Ρέθυμνο.