Οδός Λυσιμάχου Καλοκαιρινού & Γρεβενών – Κτήριο οικογένειας Καλοκαιρινού (Ιστορικό Μουσείο Κρήτης)

Το νεοκλασικό κτήριο που από το 1953 στεγάζει το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης ανεγέρθηκε το 1903 από τον Ανδρέα Λ. Καλοκαιρινό με αρχιτεκτονική μελέτη του Κ. Τσαντηράκη, στη μορφή προηγούμενου κτηρίου, που ανεγέρθηκε το 1870 από τον Μίνωα Καλοκαιρινό, έμπορο, αρχαιόφιλο και πρώτο ανασκαφέα της Κνωσού, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Λ. Καυταντζόγλου και ειδικού μηχανικού που κλήθηκε από τη Σμύρνη. Το προϋπάρχον κτήριο, που πυρπολήθηκε και καταστράφηκε κατά τα γεγονότα της 25^ης Αυγούστου 1898, είχε με τη σειρά του ανεγερθεί στη θέση της οικίας Κρασαδάκη η οποία είχε καταρρεύσει από το σεισμό του 1856.

Το νεοκλασικό κτήριο έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Είναι λιθόκτιστο, διώροφο με υπερυψωμένο ισόγειο. Η αρχική είσοδος (σήμερα επί της οδού Λυσιμάχου Καλοκαιρινού) διαμορφώνεται με μαρμάρινο προστώο και δύο δωρικούς κίονες από λευκό πεντελικό μάρμαρο. Η οροφή του προστώου διαμορφώνεται στον όροφο σε μικρό εξώστη με μαρμάρινο διάτρητο στηθαίο, αντίγραφο εκείνου της οικίας Κ. Καραπάνου στην οδό Σταδίου των Αθηνών. Η μαρμάρινη αυτή σύνθεση είναι έργο του γλύπτη Κ. Περιβολιώτη. Τα παράθυρα του ισογείου στην πρόσοψη καθώς και στο νότιο τμήμα της ανατολικής και δυτικής όψης είναι τοξωτά και πλαισιώνονται από γυναικείες μορφές που φέρουν αέτωμα, ενώ τα υπόλοιπα έχουν απλά ευθύγραμμα πλαίσια. Στην νότια πλευρά του κτηρίου διαμορφώνεται αύλειος χώρος με περίβολο. Τα μεταλλικά κιγκλιδώματα και η θύρα του περιβολότοιχου είναι έργο του Θωμά Τσοκοπούλου. Στο εσωτερικό του κτηρίου,  οροφογραφίες με φυτικά θέματα κοσμούν τις αίθουσες, ενώ η οροφή του διαδρόμου κοσμείται με ζωγραφική μίμηση φατνωμάτων και οι απολήξεις των τοίχων του με παραστάσεις  από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Τα παραπάνω αποτελούν έργα τεχνιτών που εργάζονταν για το διακοσμητή Αντώνη Στεφανόπουλο.
Το 1953 το κτήριο ανακαινίσθηκε βάση σχεδίων των μηχανικών Ι. Τζομπανάκη και Κ. Λασιθιωτάκη για να λειτουργήσει ως μουσείο. Το 1961 προστέθηκε μία νέα τριώροφη πτέρυγα με σχέδια του Πατρόκλου Καραντινού, στην οποία από το 1988 ως το 1997 έγιναν σημαντικές προσθήκες (αναμόρφωση των εξωτερικών όψεων και νέα διαρρύθμιση του εσωτερικού) με σχέδια του αρχιτέκτονα Γιάννη Περτσελάκη.